من يك زن ايراني ام
يك مادر ايراني
و يك همسر ايراني
و براي تو ، براي تو كه از گوشت و پوست و استخوان مني مينويسم . براي تو كه با من هم زباني، براي تو كه مرد اين زناني ،
من زن ايرانيم محصور شده در برخي قوانين كه نامم هم نبايد با صداي بلند در كوچه و برزن گفته شود
من مادرم ، مادر همچون تو مرداني كه امروزه همان قوانين را به خورد من و امثال من ميدهند.
من همان زني هستم كه وقتي نام تو بر صفحه دوم شناسنامه ام درج ميشود تو ميشوي صاحب من و من مانند برده عبد و عبيد تو خواهم شد.
من همان زني هستم كه تو ميتواني به شوخي بارها و بارها در جلوي چشمان من با همجنسان من شوخي كني و در ذهن پريشان خويش براي خود چند همسري انتخاب كني اما حق ندارم براي چند لحظه تنها با همجنس تو باشم و بلافاصله مهر خيانت بر پيشاني ام درج خواهد شد.
من مادرم ، همان مادري كه نه ماه با بدبختي و مشكلات فراوان ميزايد و در نهايت نام فرزند مرا تو انتخاب خواهي كرد فرزندمان هر جا پا نهد نام پدر را از او طلب ميكنند.
من مادري هستم كه شبها بالاي سر فرزندمان تا صبح بيدارم با دردهايش درد ميكشم با خنده هايش ميخندم و با گريه هايش گريه ميكنم و تو كجايي آقاي پدر و امروز كه روز عقد دخترمان و يا جشن پسرمان است تو، توي پدر را به عنوان ولي بچه ميشناسند ، پس خدمات بيست و چند ساله من كجا رفت ؟ كجا به من هم ميگويند كه تو هم وجود داري و هستي من كجا بايد ثابت كنم كه مادرم و ولي بچه
تقدير و تشكر از من فقط در روزي به عنوان روز زن است و روز مادر
يادت نيست تو ميتواني راحت طلاقم بدهي چون صاحب اختيار مني و من بايد براي جدا شدن از تو سالها در راهروهاي دادگاه بدوم.
يادت نيست من عشق مي كارم و در عوضش كينه درو ميكنم
يادت نيست كه علاوه بر كارهاي خانه كه وظيفه من است مسئوليت بيرون از خانه نيز به عهده من است و اگر مهر اشتباهي هر چند كوچك بر دفتر كارم بخورد به واسطه زن بودنم ارزش كارم نيز پائين شمرده مي شود.
اما .......
يادت نيست پا به پاي تو در مزرعه كمر دولا كردم و شالي كاشتم
يادت نيست قدم به قدمت و شايد هم بيشتر از تو آن هم به واسطه مادر بودنم پاي درخت ها را وجين كردم تا سرمايه ات دو چندان شود.
يادت نيست همزمان با تو تيغ جراحي به دست گرفتم و بيماري را از مرگ جنات دادم
يادت نيست مانند تو بر كرسي استادي نشستم و تو مرا نصف يك استاد ديدي؟
يادت نيست وقتي به فضا رفتي من هم مانند تو فرمولهاي رياضي را نوشتم و ماهها فكرم از گوشه آشپزخانه به جداول رياضي كشاندم تا بيماري فرزندانمان و پختن و پز و رسيدگي به امور خانه خللي در كارم ايجاد ننمايد.
يادت نيست به خاطر تو سالها از درس و امتحان دور ماندم تا تو پدر فرزندانمان مرد زندگيم به عرش برسي و يكي يكي پله هاي ترقي را طي كني
.
.
.
اينها را يادت نيست
يادت نيست ديه مرا نصف تو بريده اند در حالي كه من هم ميتوانم به اقتصاد خانوادمان كمك كنم
يادت نيست كه من هم مانند تو و با ساعت كاري تو كار ميكنم اما هنگام گرفتن اضافه كار زن خوانده ميشوم
يادت نيست كه من ميگويم فرزندمان ، خانه مان ، زندگيمان و تو مدام ميگوئي فرزندم ، خونه ام زندگيم ......
و
سالها گذشت سپيدي موهايم با خطوط روي چهر ه ام از من زني سالخورده و مادر بزرگي جا افتاده ساخت و تو به واسطه خدماتم، امروز پشت ميزي نشسته اي و نام رئيس را بر خود گفته اي و يادت رفته كه همه اين زندگي را مديون خدمات و از خود گذشتگي من و امسال مني و امروز به دنيال كسي هستي كه مانند من بوي قورمه سبزي ندهد ، مانند من رخت نشويد و مانند من نگران تميزي و سرو سامان دادن به اوضاع خانواده نباشد و بوي خوش عطرش فضاي خانه ات را پر كند و دستان نرم و تميزش روياهایت را به واقعيت بپيوندد و من ...............
آري اين روياي زنان است زناني كه خود هم نميدانند در كجاي زندگي همسرانشان قرار دارند و زناني كه خود به اين باور نرسيده اند كه حقوقشان بايد با مردانشان مساوي باشد.
اين حقوق من و امثال من است كه امروز هم از سوي مقامات پستي به اين قشر داده شده دست كم شمرده ميشويم و همه ميخواهند ما را با پوزخندهايشان و با نيش و كنايه هايشان كنار بگذارند
و تا كجا بايد اين روياها ادامه پيدا كند و سهم من ،مني كه نام زن را با خود يدك ميكشم از اين زندگي چيست؟
و اين داستان
ادامه دارد .......................
تا روزي كه تو هم شايد به خود بيايي و ............
